ne mutlu Türk çocuklarına ki, onlara adanmış bir bayramları var. ülkenin heryerinde 23 nisan kutlamalarına keyifle iştirak eden çocukların yanında, umuyorum ki parasızlıktan, ailesizlikten ya da hastalıktan dolayı şartları elvermeyen bütün dünya çocukları bugün güzel bir gün geçirirler.
23 nisanlar benim içimde hep bir sevinç oluştururdu, 80lerde çocukluğunu yaşamış herkes gibi. en sevdiğim şey belki dünyanın dört bir yanından gelen çocukların gösterilerini izlemekti. özellikle çinli çocukların akrobatik gösterilerine bayılır, ruslara da özel bir hayranlık duyardım. pakistanlı çocukların "cive pakistan" marşları hala kulağımdadır.
yıllar geçti, biz büyüdük, dünya kirlendi. çocukken her fikre aç ve açık olan aklımız biz büyüdükçe önyargılarla, partizan görüşlerle, haset ve kinle karardı.
1996'da yurt dışına çıktıktan sonra önyargılarımın bazılarını kırabilme şansına sahip oldum ben. bu belki hayatta başıma gelebilecek en güzel şeydi, çünkü artık Araplara kıl olmuyor, zencilerden korkmuyor, Yunanlılardan nefret etmiyordum.
siz de bilin ki bir insanın başına gelebilecek en kötü şeylerden biridir önyargı ve nefret. o yüzden çocuklarımızın bu anlamda hiç büyümemelerini, yetişkinlerin ise mümkünse gayret edip çocukluk günlerindeki sıcak arkadaşlık duygusunu Ermeni demeden, Yunanlı demeden, türbanlı ya da laik, Kürt ya da Türk demeden herkese gümüş bir tepsi içinde sunmalarını diliyorum. sevgiyle kalın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder